Σαν σήμερα, η Ιταλία του Μουσολίνι λαμβάνει την απόφαση για επίθεση στην Ελλάδα

 

 Σαν σήμερα, 15 Οκτωβρίου του 1940, το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Ιταλίας αποφασίζει επίθεση εναντίον της Ελλάδας.

​Στο Παλάτσο Βενέτσια στη Ρώμη, ο Μπενίτο Μουσολίνι συγκεντρώνει την ανώτατη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του φασιστικού καθεστώτος. Τυφλωμένος από αλαζονεία, ζηλεύοντας τις κεραυνοβόλες νίκες του Χίτλερ στην Ευρώπη και διψασμένος για μια επίδειξη ισχύος στη Μεσόγειο, δίνει την εντολή: 

η Ελλάδα πρέπει να καταληφθεί.

​Οι Ιταλοί στρατηγοί, υποτιμώντας πλήρως το φρόνημα και τις δυνατότητες του ελληνικού λαού, υπόσχονται έναν στρατιωτικό «περίπατο» λίγων ημερών. Το σχέδιο εγκρίνεται, οι ημερομηνίες οριστικοποιούνται και ο μηχανισμός του πολέμου τίθεται σε κίνηση.

​Μόλις 13 ημέρες αργότερα, τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου, το ιταλικό τελεσίγραφο παραδίδεται στην Αθήνα. Η απάντηση που εισπράττει ο εισβολέας είναι ένα ηχηρό, καθολικό «ΟΧΙ».

​Στα αφιλόξενα, παγωμένα βουνά της Πίνδου και στο Καλπάκι, η ιταλική πολεμική μηχανή προσκρούει πάνω στην ατσάλινη θέληση των Ελλήνων μαχητών. Η σχεδιαζόμενη «εύκολη νίκη» μετατρέπεται ακαριαία σε εφιάλτη: ο Ελληνικός Στρατός όχι μόνο αναχαιτίζει τις ιταλικές και φίλα προσκείμενες αλβανικές μεραρχίες, αλλά περνά σε σαρωτική αντεπίθεση, τρέποντάς τες σε φυγή και απελευθερώνοντας τις πόλεις της Βορείου Ηπείρου.

​Παράλληλα με το μέτωπο, ξέσπασε κι ένας άλλος, πνευματικός πόλεμος, όπου το ελληνικό δαιμόνιο και το χιούμορ ισοπέδωσαν την αλαζονεία της Ρώμης. Η «Τραγουδίστρια της Νίκης», Σοφία Βέμπο, με τη δωρική και φλογερή φωνή της, ξεσήκωνε το έθνος τραγουδώντας το θρυλικό «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά» και διασύροντας τον Ιταλό δικτάτορα με το σπαρταριστό «Κορόιδο Μουσολίνι»:

​«Κορόιδο Μουσολίνι, κανείς σας δε θα μείνει,

εσύ κι η ιταλική σου η γελοία τρέμετε όλοι το χακί...»

​Στις επιθεωρήσεις και στα ραδιόφωνα της εποχής, τα τραγούδια διαδέχονταν το ένα το άλλο, μετατρέποντας τις ιταλικές υποχωρήσεις σε τραγελαφική κωμωδία. Από το «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του», όπου ο Μουσολίνι φαντάζεται ότι καταλαμβάνει την Αθήνα για να καταλήξει να κλαίει τη μοίρα του, μέχρι το «Στον πόλεμο βγαίνει ο Ιταλός», ο ελληνικός λαός απάντησε στον εισβολέα με σαρκασμό, υπερηφάνεια και ανεπτέρωση του ηθικού.

​Η απόφαση της 15ης Οκτωβρίου, που προοριζόταν να σφραγίσει τον θρίαμβο του Μουσολίνι, έγραψε τελικά την πρώτη μεγάλη ταπείνωση των δυνάμεων του Άξονα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποδεικνύοντας στα μάτια ολόκληρης της υφηλίου ότι η ελευθερία κερδίζεται όχι μόνο με τη λόγχη στο μέτωπο, αλλά και με το τραγούδι στα χείλη.

Επιμέλεια άρθρου για την ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ, Ιωάννης Κ. Μπινιάρης 

Επικοινώνησε μαζί μας στο: omopsyhia@gmail.com