Σχετικά με εμάς

 

ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ Ιδεολογική διακήρυξη:

Ο λαός μας έχει ανάγκη από ιδεολογικό αγώνα. Το Έθνος μας καλείται να διεξαγάγει έναν πνευματικό πόλεμο για να πετύχει την εθνική και ηθική του Αναστάση.

​Σε αυτήν τη μάχη οφείλουμε να είμαστε όλοι μαζί, δίνοντας τον «καλόν αγώνα» για την Πίστη και την Πατρίδα. Όπως ακριβώς δίδαξε ο αρχιστράτηγος του '21, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, απευθυνόμενος στους ελληνόπαιδες στην Πνύκα: «Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν πιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος».

​Έτσι κι εμείς, καλούμαστε να υψώσουμε τα πνευματικά όπλα και να σηκώσουμε τα ιδεολογικά άρματα υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Κατ' αρχάς, κηρύσσοντας τον πόλεμο στο «εγώ» που μαστίζει τις καρδιές μας. Έναν αγώνα που οφείλουμε να διεξάγουμε με συλλογική ευθύνη απέναντι στην ελευθερία, ώστε να κατακτήσουμε κάθε ηθική κορυφή. Κάνοντας παράλληλα βίωμα τα λόγια του Στρατηγού Μακρυγιάννη: «Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί, και οι πλέον μικροί άνθρωποι».

​Αυτές είναι οι αξίες των Ηρώων του Γένους μας και αυτή είναι η κληρονομιά μας. Ας φανούμε, λοιπόν, άξιοι συνεχιστές, βαδίζοντας στα χνάρια όσων άνοιξαν τον δρόμο για τη λευτεριά.

​Αυτή η ρήξη και ο αγώνας οφείλουν να γίνουν τρόπος ζωής. Διότι, όπως μας γαλουχεί η εκκλησιαστική μας παράδοση και χαρακτηριστικά όπως διαβάζουμε στην Α΄ Επιστολή Ιωάννου: «Οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται» (Γνωρίζουμε ότι προερχόμαστε από τον Θεό και ότι ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται υπό την εξουσία του πονηρού).

​Εμείς, λοιπόν, που ερχόμαστε σε ρήξη με έναν κόσμο υποταγμένο στη διαφθορά, πρέπει να χαράξουμε μια πολιτική ριζικά διαφορετική· μια πολιτική που σε τίποτα δεν θυμίζει τις πρακτικές των «αρχόντων του κόσμου τούτου». Για αυτές τις πρακτικές μας προειδοποιεί το Ευαγγέλιο: «Οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν [...] οὐχ οὕτως δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν» (Γνωρίζετε ότι αυτοί που κυβερνούν τα έθνη ασκούν απόλυτη εξουσία πάνω τους και οι μεγάλοι τα καταπιέζουν· δεν πρέπει όμως να συμβαίνει αυτό σε εσάς).

​Αντίθετα, οφείλουμε να ασκούμε μια πολιτική διακονίας. Εάν θέλει κάνεις να είναι πρώτος, ας γίνει ο τελευταίος από όλους και υπηρέτης όλων. Και όποιος μεταξύ σας θέλει να γίνει μέγας, ας είναι υπηρέτης σας και όποιος θέλει να είναι πρώτος ας γίνει δούλος σας. «Ὥσπερ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν».

​Αυτές είναι οι ευαγγελικές εντολές, αυτός είναι ο λόγος του Κυρίου και οι ελληνορθόδοξες αξίες μας. Η ηγεσία δεν είναι εξουσία καταναγκασμού και επιβολής, όπως αυτή που βλέπουμε να κυριαρχεί παγκοσμίως. Η αληθινή εξουσία είναι αγάπη θυσιαστική προς τον Λαό και υπηρεσία προς το Έθνος. Η πολιτική πρέπει να αντιμετωπίζεται ως λειτούργημα και διακονία της κοινωνίας, κι όχι ως ευκαιρία πλουτισμού ή αυτοπροβολής.

​Αυτό είναι που έχουμε ανάγκη σήμερα: για να αναπνεύσουμε αέρα ελευθερίας και να επιτύχουμε την πραγματική εθνική ενότητα και ομοψυχία.

 Το χρήμα δεν αναγνωρίζει σύνορα ούτε γνωρίζει πατρίδα. Το κεφάλαιο λειτουργεί αυτοαναφορικά, αποσκοπώντας αποκλειστικά στο δικό του όφελος και αποβαίνοντας, τελικά, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Ως εκ τούτου, όποιος υπηρετεί τα συμφέροντά του κεφαλαίου, καθίσταται αδύνατον να λογίζεται ως φίλος του Λαού ή ευεργέτης του Εθνους.

​Άλλωστε, ουδείς δύναται να υπηρετεί δύο κυρίους· ή θα μισήσει τον έναν και θα αγαπήσει τον άλλο, ή θα αφοσιωθεί στον έναν και θα καταφρονήσει τον άλλο. Αυτήν ακριβώς τη θεμελιώδη αλήθεια συμπυκνώνει το Ευαγγέλιο με τη ρήση: «Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ». Δεν μπορείτε, δηλαδή, να λατρεύετε ταυτόχρονα τον Θεό και τον πλούτο. 

 Στο ίδιο πνεύμα, ο Απόστολος Παύλος υπογραμμίζει στην Ά Επιστολή προς Τιμόθεον πως «ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία».

​Στο πεδίο της πολιτικής, οφείλουμε να κατανοήσουμε ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής, η προάσπιση του κοινού συμφέροντος, η ενότητα του Έθνους και η ευημερία του Λαού, μας θέτουν εκ των πραγμάτων απέναντι στην αλόγιστη συσσώρευση πλούτου και την αμετανόητη θήρευση του κέρδους που προωθεί ο καπιταλισμός, ο οποίος καπιταλισμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύστημα που υποβιβάζει τον άνθρωπο σε έναν απλό καταναλωτή.

Ο αγώνας μας δεν είναι αφηρημένος· είναι αγώνας για έναν κόσμο που απαρτίζεται από κυρίαρχα και αυτάρκη Εθνη. Είναι αγώνας για έναν κόσμο όπου οι λαοί παραμένουν ελεύθεροι να περιφρουρήσουν την ταυτότητα, τον πολιτισμό, τη γλώσσα και τις πατροπαράδοτες αξίες τους απέναντι στην ισοπεδωτική ομογενοποίηση της εποχής μας.

​Η εθνική κυριαρχία δεν είναι απλώς ένα πολιτικό αίτημα· είναι το απαραίτητο προπύργιο μέσα στο οποίο ένας λαός μπορεί να αναπνεύσει, να δημιουργήσει και να διατηρήσει την ιστορική του συνέχεια. Όπως κάθε Εθνος έχει τη δική του ξεχωριστή ψυχή και αποστολή, έτσι και ο ελληνισμός οφείλει να προστατεύσει την ιδιοπροσωπία του, την κουλτούρα του και τις πνευματικές του ρίζες από κάθε προσπάθεια αλλοίωσης.

​Η αληθινή ελευθερία ενός λαού θεμελιώνεται στην ισχυρή του ταυτότητα. Ένας λαός χωρίς ιστορική μνήμη και πολιτισμική αυτοσυνειδησία καθίσταται εύκολη λεία για τα συμφέροντα των ισχυρών. Γι' αυτό, ο αγώνας μας για την Πίστη και την Πατρίδα είναι ταυτόχρονα και αγώνας για την υπεράσπιση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Είναι το χρέος μας απέναντι στους προγόνους που μας την παρέδωσαν και στις γενιές που έρχονται, ώστε να παραδώσουμε μια Ελλάδα κυρίαρχη, περήφανη και αδούλωτη.

Καμία πολιτεία δεν μπορεί να σταθεί όρθια, κανένα έθνος δεν μπορεί να ευημερήσει και καμία κοινωνία δεν μπορεί να αναπνεύσει χωρίς την ύπαρξη μιας αληθινής, ανεξάρτητης και αδιάφθορων αρχών Δικαιοσύνης. Η Δικαιοσύνη δεν είναι απλώς ένας μηχανισμός επίλυσης διαφορών ή ένα σύνολο τυπικών νόμων· είναι το υπέρτατο ηθικό προπύργιο του λαού μας και ο ακρογωνιαίος λίθος της ελευθερίας. Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Γέρος του Μοριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, στη δραματική δίκη του στο Ναύπλιο το 1834, μιλώντας δικαστές και την εξουσία της εποχής: «οι νόμοι οφείλουν να φυλάσσονται με ισότητα και οι λειτουργοί της δικαιοσύνης να παραμένουν τίμιοι και αλύγιστοι απέναντι στις πολιτικές σκοπιμότητες.» 

Στο ίδιο πνεύμα, η Αγία Γραφή μάς καλεί σε μια δικαιοσύνη που υπερβαίνει τα τυπικά γράμματα και αγγίζει την αλήθεια της καρδιάς, όπως διακηρύσσει ο Προφήτης Αμώς: «Κυλισθήτω ὡς ὕδωρ κρίσις καὶ δικαιοσύνη ὡς χειμάρρος ἀδιάβατος» (Ας κυλήσει η κρίση σαν το νερό και η δικαιοσύνη σαν αστείρευτος χείμαρρος), ενώ ο Απόστολος Παύλος υπογραμμίζει πως οι άρχοντες και οι κριτές οφείλουν να αποτελούν «διάκονον Θεοῦ εἰς τὸ ἀγαθὸν» και όχι όργανα καταπίεσης ή συναλλαγής.

Απορρίπτουμε κατηγορηματικά μια δικαιοσύνη που καταντά προνόμιο των ισχυρών και καταφύγιο της ατιμωρησίας, όπου «άρχοντες» και συμφέροντα κρύβονται πίσω από δαιδαλώδεις διαδικασίες. Απαιτούμε μια Δικαιοσύνη απολύτως ανεξάρτητη από την εκτελεστική εξουσία, ταχεία, αδιάφθορη και δωρεάν για κάθε πολίτη, μια δικαιοσύνη που να αποδίδει το δίκαιο στον αδύναμο, να προστατεύει τον μόχθο του λαού και να εγγυάται ότι κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου και κανείς κάτω από την προστασία του.

Ονειρευόμαστε μια Πατρίδα που αγκαλιάζει όλα τα παιδιά της, θεραπεύει κάθε ασθενή και προσφέρει στους νέους τη δυνατότητα να δημιουργούν, να προκόβουν και να ριζώνουν στον τόπο τους. Με βαθιά πίστη στον άνθρωπο, αλληλεγγύη και ευθύνη απέναντι στο κοινό καλό. Για εμάς, η Παιδεία και η Υγεία δεν είναι εμπορεύματα, δεν αγοράζονται, δεν πουλιούνται και δεν αποτελούν προνόμιο των λίγων. Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην εμπορευματοποίηση αυτών των αγαθών, στην εξάπλωση των ιδιωτικών νοσοκομείων, των ιδιωτικών σχολείων και των ιδιωτικών πανεπιστημίων, που διαιρούν την κοινωνία και δημιουργούν πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Η Παιδεία και η Υγεία είναι ιερά, αδιαπραγμάτευτα, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν αγαθά για όλους, υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στον Πολίτη και έμπρακτη έκφραση της αγάπης προς τον πλησίον.

​Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός παρότρυνε με σοφία: «Να σπουδάζετε […] και αν δεν εμάθετε οι πατέρες, να σπουδάζετε τα παιδιά σας». Και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, απευθυνόμενος στους νέους στην Πνύκα, διακήρυξε πως «αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει», γιατί η γνώση οφείλει να υπηρετεί «το καλό της κοινότητος». Στο ίδιο πνεύμα, ο Άγιος Παΐσιος μας υπενθύμιζε την ιερή ευθύνη του δασκάλου, που οφείλει να προσεγγίζει τις ψυχές των παιδιών «με επιείκεια, με αγάπη». Αυτή η διαχρονική παρακαταθήκη μάς καλεί να οικοδομήσουμε μια ισχυρή, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, ανοιχτή σε κάθε παιδί και νέο, χωρίς οικονομικούς φραγμούς, χωρίς ταξικούς διαχωρισμούς και χωρίς εξεταστικά εμπόδια που καθορίζουν ποιος έχει δικαίωμα στη μόρφωση με βάση το πορτοφόλι της οικογένειάς του.

​Η μόρφωση, όμως, δεν ολοκληρώνεται με την απόκτηση ενός τίτλου. Όταν οι νέοι επιστήμονες και εργαζόμενοι δεν βρίσκουν αξιοπρεπή προοπτική στον τόπο τους, η Πολιτεία αποτυγχάνει στο ύψιστο καθήκον της. Απαιτείται, λοιπόν, ένα εθνικό σχέδιο που συνδέει οργανικά τη δημόσια εκπαίδευση και την επιστημονική έρευνα με την εγχώρια παραγωγή και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, ώστε οι νέοι μας να δημιουργούν, να προκόβουν και να προσφέρουν στην Ελλάδα.

​Το ίδιο χρέος προσφοράς διέπει και τη Δημόσια Υγεία. Στο Ευαγγέλιο, ο Χριστός μάς θυμίζει: «ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με» και «ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Κατά Ματθαίον 25:36, 40). Η φροντίδα του ασθενούς δεν είναι ούτε εμπόρευμα προς εκμετάλλευση ούτε πράξη ευκαιριακής ελεημοσύνης που εξαρτάται από την οικονομική επιφάνεια του καθενός, αλλά θεμελιώδες καθήκον της κοινωνίας και της Πολιτείας. Απορρίπτουμε ένα σύστημα Υγείας όπου η ποιότητα της περίθαλψης εξαρτάται από την τσέπη του ασθενούς. Γι’ αυτό, οι δημόσιοι πόροι οφείλουν να κατευθύνονται αποκλειστικά στην ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων, της δωρεάν πρωτοβάθμιας φροντίδας, του υγειονομικού προσωπικού και των υποδομών τους, ώστε κάθε άνθρωπος, χωρίς καμία εξαίρεση, να λαμβάνει έγκαιρη, ισότιμη, ποιοτική και απολύτως δωρεάν περίθαλψη.

​Αυτή είναι η Πολιτική της Διακονίας: αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία που ανοίγει δρόμους σε όλους, εργασία που προσφέρει στους νέους προοπτική και προκοπή στον τόπο τους, και δημόσια, δωρεάν υγεία που στέκεται ως αρωγός και καταφύγιο δίπλα σε κάθε ασθενή. Κάθε δημόσια δαπάνη, κάθε πόρος και κάθε πολιτική απόφαση οφείλει να υπηρετεί αταλάντευτα αυτόν τον σκοπό. Με διαφάνεια, αυστηρή λογοδοσία και απόλυτο σεβασμό στην ισότητα και την αξιοπρέπεια του λαού.

Ένας Λαός που δεν παράγει την τροφή του, δεν αξιοποιεί τον πλούτο της γης του, δεν κατασκευάζει τα μέσα της επιβίωσής του και εξαρτάται από ξένους για την ενέργειά του, είναι ένας Λαός καταδικασμένος σε διαρκή υποδούλωση και ομηρία ξένων συμφερόντων. Η αληθινή εθνική κυριαρχία θεμελιώνεται στην παραγωγική, ενεργειακή και πλουτοπαραγωγική αυτάρκεια.

​Ραχοκοκαλιά του Έθνους μας οφείλουν να γίνουν ξανά οι άνθρωποι του μόχθου και της γης: οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι αλιείς μας. Η ελληνική γη και η θάλασσα δεν είναι οικόπεδα προς ξεπούλημα ούτε πεδία αλόγιστης εκμετάλλευσης· είναι ευλογία Θεού και πηγή ζωής. Για αυτό και εμείς προωθούμε την πλήρη ανασυγκρότηση και προστασία του πρωτογενή τομέα, με δίκαιες τιμές παραγωγού, δραστική μείωση του κόστους παραγωγής, πάταξη των αθέμιτων εισαγωγών και ελληνοποιήσεων διαφόρων προϊόντων, καθώς επιδιώκουμε επίσης την ουσιαστική στήριξη του μόχθου της υπαίθρου. Μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε τη διατροφική μας αυτονομία και θα σταθούμε όρθιοι απέναντι στις εκβιαστικές πιέσεις των παγκόσμιων αγορών.

​Παράλληλα, η χώρα μας έχει ανάγκη από τη συγκρότηση ισχυρής Εθνικής Βιομηχανίας, απαλλαγμένης από τις αγκυλώσεις του παρασιτικού κεφαλαίου. Προτάσσουμε τη δημιουργία και ενίσχυση κρατικών βιομηχανικών μονάδων παραγωγής, με αιχμή του δόρατος την εγχώρια κατασκευή αμυντικού υλικού και οχημάτων για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, καθώς και μέσων μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) για τις ανάγκες του λαού μας. Είναι εθνική ντροπή μια χώρα με τόσο επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό να εισάγει ακόμα και τα στοιχειώδη μέτρα εθνικής άμυνας και συγκοινωνίας, γινόμενη όμηρος ξένων βιομηχανικών κολοσσών.

​Σε αυτή την πορεία εθνικής αναγεννήσεως, ο ορυκτός και ενεργειακός πλούτος της Πατρίδας μας αποτελεί αδιαπραγμάτευτη εθνική περιουσία. Απορρίπτουμε κατηγορηματικά την παράδοση των πλουτοπαραγωγικών μας πόρων σε ξένες εταιρείες και ιδιωτικά συμφέροντα που απομυζούν τον πλούτο της χώρας αφήνοντας πίσω τους ψίχουλα. Η έρευνα, η εξόρυξη και η εκμετάλλευση των ορυκτών και ενεργειακών κοιτασμάτων της Ελλάδας οφείλει να διεξάγεται αποκλειστικά από το ίδιο το Κράτος, μέσω δημόσιων φορέων, ώστε το σύνολο των υπεραξιών και των κερδών να επιστρέφει απευθείας στον Ελληνικό Λαό, στηρίζοντας το ασφαλιστικό σύστημα, τις δημόσιες υποδομές και την κοινωνική ευημερία.

​Αυτές οι τολμηρές πρωτοβουλίες αποτελούν ταυτόχρονα τη λύση στο οξύ ενεργειακό πρόβλημα της χώρας. Με την αξιοποίηση των εγχώριων πηγών, τη δημιουργία αυτόνομων κρατικών ενεργειακών υποδομών και τη βιομηχανική παραγωγή τεχνολογιών ενέργειας στον τόπο μας, απελευθερωνόμαστε οριστικά από την ενεργειακή φτώχεια και τα κερδοσκοπικά καρτέλ. Η παραγωγική, πλουτοπαραγωγική και ενεργειακή αυτή επανάσταση θα ανοίξει χιλιάδες νέες, σταθερές και αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας, δίνοντας στους νέους επιστήμονες, μεταλλειολόγους, τεχνικούς και εργάτες τη δυνατότητα να προσφέρουν τις ικανότητές τους στον τόπο τους.

​Αυτός ο εθνικός σχεδιασμός είναι αδύνατον να επιτευχθεί χωρίς μια γενναία και ριζική Αποκέντρωση. Το υδροκέφαλο μοντέλο που στοιβάζει τα εκατομμύρια των Ελλήνων στα αστικά κέντρα και ερημώνει την ελληνική περιφέρεια πρέπει να ανατραπεί. Στηρίζουμε έμπρακτα την ελληνική επαρχία με υποδομές, κίνητρα για τους νέους, ισότιμη πρόσβαση στη δημόσια υγεία και παιδεία, ώστε τα χωριά και οι κωμοπόλεις μας να αποκτήσουν ξανά ζωή, φωνή και προκοπή. Η αναγέννηση της υπαίθρου είναι η μόνη εγγύηση για τη δημογραφική σωτηρία, την οικονομική προκοπή και την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού.

 Καμία, όμως, παραγωγική ή πολιτική αναγέννηση δεν μπορεί να καρποφορήσει σε μια πατρίδα που φθίνει δημογραφικά, αδειάζει από παιδιά και γερνάει ηττημένη. Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι ένας απλός στατιστικός δείκτης· είναι η αμείλικτη υπαρξιακή απειλή του Ελληνισμού. Κιβωτός των αξιών μας, θεμέλιο του Έθνους και εγγύηση για την ιστορική μας συνέχεια είναι η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια.

​Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος υπογράμμιζε πως η οικογένεια είναι «μικρά Εκκλησία» και το κατ' εξοχήν καταφύγιο της αγάπης, ενώ ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης προειδοποιούσε με πόνο ψυχής ότι η αδιαφορία για την τεκνογονία και τη μητρότητα αποτελεί πλήγμα στην ίδια την πνευματική και εθνική μας υπόσταση. Στο ίδιο πνεύμα, ο Άγιος Πορφύριος δίδασκε πως η ανατροφή των παιδιών με πίστη και αγάπη είναι η μεγαλύτερη προσφορά των γονέων στην κοινωνία και τον Θεό.

​Αιχμή του δόρατος για την Ελλάδα του αύριο οφείλουν να γίνουν οι τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Αυτοί οι γονείς δεν προσφέρουν απλώς στα σπλάχνα τους, αλλά προσφέρουν ελπίδα και μέλλον στο ίδιο το Έθνος. Η Πολιτεία οφείλει ως εκ τούτου να σταθεί δίπλα τους, όχι με ανούσια λόγια και ευκαιριακά επιδόματα, αλλά με την έμπρακτη και μέγιστη δυνατή στήριξη:

​Γενναία φορολογική απαλλαγή, δραστική ελάφρυνση φόρων και ουσιαστικά προνόμια για τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες στη στέγαση, τις μετακινήσεις και τα βασικά αγαθά διαβίωσης.

​Ισχυρά και μόνιμα κίνητρα τεκνοποίησης για κάθε νέο ζευγάρι, ώστε η δημιουργία οικογένειας να μη βιώνεται ως οικονομικό αδιέξοδο, αλλά ως ευλογία και προκοπή.

​Ιερή προστασία και στήριξη στη νέα μητέρα, με πλήρη κάλυψη της μητρότητας, διευκόλυνση στην εργασία και δημιουργία δωρεάν δημόσιων υποδομών φροντίδας παιδιών σε κάθε γωνιά της Πατρίδας μας.

​Ολοκληρωμένη οικονομική, ιατρική και ψυχολογική συμπαράσταση στα υπογόνιμα ζευγάρια, ώστε κανένας άνθρωπος που λαχταρά να γίνει γονέας να μην αφήνεται μόνος και αβοήθητος απέναντι στο δυσβάσταχτο κόστος και την αγωνία των θεραπειών.

​Η στήριξη της οικογένειας, της μητρότητας και των πολυτέκνων δεν είναι κοινωνική ελεημοσύνη. Είναι η ύψιστη εθνική επένδυση, το ιερό μας χρέος απέναντι στους προγόνους που μας παρέδωσαν μια ζωντανή Πατρίδα και η μόνη εγγύηση ότι η σημαία του Ελληνισμού θα συνεχίσει να κυματίζει ψηλά.

Μπινιάρης Κ. Ιωάννης 

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2026

Η ίδρυση και η δράση στην ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ κατοχυρώνεται και προστατεύεται στα πλαίσια των άρθρων 5, 5Α, 11, 12 και 14 του Συντάγματος της Ελλάδας. Σύμφωνα με τα οποία άρθρα:

Άρθρο 5: Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

5.Α: Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει.  Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19. 

Άρθρο 11: Oι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα. 

Άρθρο 12:  Oι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία, τηρώντας τους νόμους.

Άρθρο 14: 1. Kαθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Kράτους.

2. O τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.